IBO, over alle grenzen heen


Een verslag over IBO 2018 in Teheran (Iran) door Pieter de Hoon, één van de twee Vlaamse laureaten


Woensdag 31 januari 2018, 13:00h. Samen met 2378 anderen storten Wout Kerkaert en ik ons op de vragen van de eerste ronde van de Vlaamse Biologie Olympiade (VBO), toen nog gewoon een van de velen in het rijtje. Ook toen een dikke maand later de tweede ronde volgde, was er nog niet zoveel aan de hand. Wanneer dan echter het nieuws komt dat je tot de 17 besten van Vlaanderen behoort, wordt plots alle ‘routine’ verbroken. We werden uitgedaagd om een cursus door te nemen met al evenveel onderwerpen als er dialecten te horen waren op de leerrijke stageweek tijdens de paasvakantie. Een paar weken en heel wat nieuwe inzichten later begaven we ons naar Hasselt voor de finale.

Een maand na de analyse van bloemblaadjes, het dissecteren van een mossel en de vele theoretische vragen, was het dan eindelijk zover: de proclamatie, dé grote dag waarop bekend zou worden wie België dit jaar zou vertegenwoordigen op de IBO. Met elke naam die afgeroepen werd, nam de spanning toe, tot er uiteindelijk nog twee namen overbleven. We konden het eerst niet geloven, iets waar je niet eens op had durven hopen, werd plots realiteit. Even later ontvingen we niet alleen een heel mooi prijzenpakket maar ook de vliegtickets voor wat de meest fascinerende reis geworden is die we tot nu toe ooit gemaakt hebben, naar de IBO, naar Iran en naar een ongelooflijke ervaring!
Stacks Image 186

Het Belgische team op de Internationale Biologie Olympiade 2018 na de slotceremonie.
(vlnr) Ingrid Vandenborre (jurylid), Michaël Terzo (jurylid), Zelda Fery, Pieter De Hoon, Wout Kerkaert, Lucas Chojnacki (deelnemers), Marleen Van Strydonck (coördinator IBO Vlaamse Gemeenschap), Hugo Vandendries (jurylid); fotograaf van dienst: Gérard Cobut (coördinator IBO Franstalige Gemeenschap)

Onze Waalse collega’s Zelda Fery en Lucas Chojnacki ontmoetten we pas op de luchthaven in Zaventem, maar al gauw werd de taalgrens overwonnen en sloten we de eerste van vele nieuwe vriendschappen. Vanaf het moment dat we landden in Iran, werden er selfies genomen met “de landgenoten van Hazard en De Bruyne” en maakten we kennis met onze zeer gastvrije, sympathieke en behulpzame gids Shokoofeh. De prachtige openingsceremonie - weliswaar met een nationalistisch kantje - met onder andere traditionele muziek van over het hele land gaf het officiële startschot voor de 29th International Biology Olympiad (IBO). Op de receptie, een kleurrijk schouwspel van traditionele kledij en vlaggen, leerden we een groot deel van onze 257 andere collega’s kennen. Allemaal vertegenwoordigden we een ander land, elk met een andere cultuur, waarden en normen maar toch voelden we ons allen verbonden door diezelfde gedeelde passie voor biologie en wetenschap.

In de week die volgde, probeerden we met zoveel mogelijk delegaties in contact te komen. We wisselden typische geschenkjes uit en smeedden nieuwe vriendschappen: Australië, Brazilië, Zuid-Korea, Singapore en nog vele andere. Hoewel het programma - om het zacht uit te drukken - niet altijd even stipt gevolgd werd, was onze dag toch altijd goed gevuld. Onder politiebegeleiding en met strenge veiligheidsmaatregelen bezochten we onder andere een prachtige moskee, een typische markt, vele musea gaande van fine arts tot de geschiedenis van de mens en het Perzische Rijk, de Milad Tower (met zijn 435m de hoogste toren van Iran), enz.
Uiteraard moesten er ook nog examens afgelegd worden, niet de minste. Ondanks de enorm hoge moeilijkheidsgraad en het gekende tijdsgebrek, vormden de twee dagen durende examens eveneens een zeer interessant gedeelte van de IBO. Het feit dat we voorzien werden van kwaliteitsvol materiaal droeg hier zeker toe bij.
Het praktisch gedeelte bestond uit vier blokken van 1,5 uur met als onderwerpen plantsystematiek, anatomie en fysiologie, diersystematiek, anatomie en fysiologie, moleculaire biologie en biochemie (waaronder een gelelektroforese) en ecologie en evolutie. Hierbij werden af en toe ook theoretische vragen gesteld, net zoals in de finale van de VBO. Twee dagen later kregen we op nieuw aangekochte laptops twee maal 50 vragen met meestal vier stellingen voorgeschoteld waarvan de juistheid beoordeeld moest worden.

Na de examens zorgde de organisatie voor leuke ontspanning in de vorm van verschillende spelen, kraampjes en eten op de campus. Geld noch moeite werden gespaard: gekende Iraanse zangers en artiesten, vuurwerk, een banket van 25m lang, ...

Met het aantal dagen nam ook het aantal vriendschappen toe en zo vloog de week voorbij. Op de voorlaatste dag van ons verblijf in Teheran trokken we ons kostuum nog eens aan om de slotceremonie bij te wonen. De verwachtingen waren niet hoog en we waren dan ook blij verrast toen bleek dat de Waalse deelnemers een merit hadden behaald. Die avond moesten we jammer genoeg al afscheid nemen van heel wat delegaties, maar natuurlijk niet nadat er nog vlug Facebookprofielen werden uitgewisseld. ‘s Nachts werd er duchtig verder gefeest, weliswaar uit het zicht van de camera’s. We bedachten dat een officiële IBO-vlag wel een leuk aandenken zou zijn en zo kwam het dat België als enige land drie vlaggen bemachtigde, dit tot grote hilariteit van de gidsen.

Ten slotte willen we graag iedereen bedanken die deze fantastische reis mee mogelijk maakte, in de eerste plaats de juryleden en begeleiders Marleen, Hugo, Gérard, Michaël en Ingrid, de lesgevers van de stage - en voorbereidende dagen, maar zeker en vast ook onze biologieleerkrachten, meneer Neijts en mevrouw Vandorpe. We namen namelijk niet alleen vlaggen en een doos vol souvenirs mee naar huis, maar vooral een enorme schat aan nieuwe ervaringen, kennis en vriendschappen!

Pieter de Hoon (Sint-Jan Berchmanscollege, Mol), Wout Kerkaert (Sint-Aloysiuscollege, Diksmuide).
Als toemaatje krijg je nog een beeldmontage van het gebeuren, je aangeboden door de andere Vlaamse laureaat: Wout Kerkaert (om te starten : klikken op onderstaande afbeelding).
Stacks Image 189